Eva Siebelink

Mijn naam is Eva Siebelink. En mijn hart klopt voor een mooiere wereld. Een wereld waar iedereen mee doet en waar je jezelf mag zijn. Dit is mijn persoonlijke blog.

Maar wanneer de zon weer schijnt,
mag ik dan weer alles?

Wanneer de avonden zo lang zijn,
ben ik dan weer helemaal vrij?

Wanneer is het voorkomen van de dood belangrijker geworden dan het vieren van het leven?
Het leven vol met op je bek gaan, je kop stoten, natte zoenen, kleffe knuffels. Het leven vol liefde, vol leven, van pieken maar ook van dalen. Van omarmen maar ook weer loslaten. Het leven vol leren, een leven met elkaar en waarin we onze kinderen leren dat sommige risico`s het waard zijn.

Laten we gillen, laten we zingen. Laten we zwemmen in het maanlicht. Laten we leven in het volle licht.

Vrijheid in je hoofd is een keuze, maar hoe kies je er toch voor?

Ik zou ons de lessen gunnen. De essentie – waarom doen we wat we doen? De spiegels die we zien, het thuis wat onder een vergrootglas ligt. Het zo eenzaam kunnen zijn in samenzijn. Het zo samen kunnen zijn terwijl je alleen thuis bent.

Ik snapte het al niets van het oude normaal, laat staan van het nieuwe.

Mag ik je knuffelen?
En zullen we dan van de zomer dansen in de zon?
Dansen mag altijd.
En de zon zal ook voor jou weer schijnen, zo zeker als de nacht weer dag.